زبان بدن ۲ (چگونگی کاربرد محدوده حریم ها)

تندخوانی شاه بابایی, [۱۸.۰۷.۲۰ ۱۳:۰۲] admin تندخوانی شاه بابایی, [۱۸.۰۷.۲۰ ۱۳:۰۲] Tg)A2sfPynp%z&SH))

زبان بدن ۲ (چگونگی کاربرد محدوده حریم ها)

اگر به تفسیر و درک زبان بدن علاقه مندید مقاله زبان بدن ۲ (چگونگی کاربرد محدوده حریم ها) را از دست ندهید.
معمولا ورود به حریم خصوصی ما، به یکی از دو دلیل زیر بستگی دارد:
اول اینکه آن شخص یکی از خویشاوندان و یا دوستان نزدیکمان است.
و دوم آنکه شخص نیت خصومت و یا قصد حمله به ما را دارد.

با اینکه ما  معمولا به ورود یک غریبه به حریم شخصی و نیز حریم اجتماعی مان اعتراض نمی کنیم اما ورود او به حریم خصوصی ما، باعث تغییرات فیزیولوژیکی در درونمان می گردد.
ضربان قلب بالا می رود.
آدرنالین در رگها جریان پیدا می کند و خون بیشتری به سمت مغز و عضلات هدایت می شود تا ما را برای مبارزه یا فرار، آماده سازد.

این بدان معنی است که اگر دست خود را به طور دوستانه بر روی شانه و یا کمر شخصی که تازه با او آشنا شده اید بیندازید، احتمالا در وی احساس منفی نسبت به خود ایجاد می کنید، حتی اگر به ظاهر لبخند بزند و برای پیشگیری از اهانت به شما، وانمود به خرسندی کند.
اگر می خواهید دیگران در حضور شما احساس راحتی کنند، از قانون طلایی «حفظ فاصله» پیروی کنید.

هر جه رابطه ما با افراد صمیمانه تر باشد، اجازه حرکت بیشتری را در حریم خود به آنها خواهیم داد.
میزان صمیمیت ما با دیگران، تعیین کننده محدودیت ورود ما به حریم آنها می باشد.
برای مثال، یک کارمند تازه وارد ممکن است تصور کند دیگران با او رفتار سردی دارند در صورتی که آنها فقط او را در حریم اجتماعی خود نگه داشته اند تا با او بیشتر آشنا شوند.

همچنان که او با دیگران بیشتر آشنا می شود، فاصله بین محدوده او با دیگران نیز کاهش می یابد تا اینکه نهایتا به او اجازه می دهند تا وارد حریم شخصی شان شود.
همانطور که گفتیم رابطه مستقیمی بین درجه نزدیکی ما با دیگران و فاصله ای که بین خود و دیگران حفظ می کنیم وجود دارد.
ولی یکی از استثنائات در این قانون، زمانی رخ می دهد که فاصله محدوده اطراف یک شخص، از مقام اجتماعی او نشأت گرفته باشد.

برای مثال، مدیر عامل یک شرکت ممکن است تعطیلات آخر هفته را با یکی از زیردستان خود، به عنوان یک دوست و همراه، به ماهی گیری بگذراند و ممکن است در این حالت، به حریم شخصی یکدیگر وارد شوند.
اما در محل کار، مدیر عامل، دوست ماهیگیر خود را در حریم اجتماعی نگاه می دارد تا از قانون فواصل اجتماعی پیروی کرده باشد.

محیط های عمومی

اجتماع در سالن های اجرای موسیقی، سینما، آسانسور، قطار و اتوبوس ناخواسته موجب تجاوز به حریم خصوصی شخص می گردد.
واکنش افراد در چنین شرایطی جالب توجه است.
در اینجا فهرستی از قوانین مجازی وجود دارد که غربی ها، در امکان پر ازدحام، مانند آسانسور و یا اتوبوس شلوغ، شدیداً از آن پیروی  می کنند.

این قوانین شامل:

۱- شما اجازه صحبت با دیگران را ندارید حتی اگر او از آشنایان شما باشد.
۲- بایستی از خیره شدن به دیگران، اجتناب کنید.
۳- هیچ احساس و یا حالتی نباید در صورت شما پدیدار شود.
۴- اگر کتاب یا روزنامه ای همراه دارید بایستی وانمود کنید مشغول مطالعه آن هستید.
۵- هر چه آن مکان شلوغ تر باشد، شما آزادی کمتری برای حرکت خواهید داشت.
۶- در آسانسورها، ناگزیرید که شماره طبقات را تماشا کنید.

اغلب می شنویم به افرادی که با وسایل نقلیه عمومی و یا در زمان شلوغی خیابان ها، به سر کار می روند با کلماتی مانند «غمگین»، «بیچاره» و «نا امید» یاد می شود.
این برچسب ها فقط به علت بی حالت بودن چهره مسافرین به کار می روند اما بیننده ای که این قضاوت را می کند، در اشتباه است.
در واقع آنچه بیننده مشاهده می کند گروهی از مردم هستند که از قوانین مربوط به تجاوز اجتناب ناپذیر به حریم خصوصی شان در یک مکان عمومی و شلوغ، پیروی می کنند.

اگر به آنچه گفته شد شک دارید، دفعه بعد که تنها به یک سینمای شلوغ می روید به رفتار خود توجه کنید.
همچنان که مقصدی سینما، شما را از میان دریایی از صورت های نا آشنا هدایت می کند، توجه کنید چگونه مثل یک آدم آهنی برنامه ریزی شده، شروع به اطاعت از قوانین مجازی رفتار در اماکن پر ازدحام می کنید. همچنان که با غریبه ای که درکنار شما نشسته است بر سر استفاده از دسته مشترک صندلی رقابت می کنید.

کم کم متوجه خواهید شد چرا آنهایی که تنها به سینماهای شلوغ می روند، اغلب پس از خاموش شدن چراغ ها و شروع فیلم، به طرف صندلی خود می روند.
هنگامی که در یک آسانسور شلوغ، سینما یا اتوبوس هستیم، از دید ما مردم اطراف مان خواص انفرادی خود را از دست می دهند و به عبارت دیگر از نظر، محو می شوند.

در این حال، اگر شخص تصادفاً به حریم خصوصی ما وارد شود، رفتار خصومت آمیزی در قبال وی، از ما سر نخواهد زد.
واکنش یک گروه، اخلاگر خشمگین که برای هدف مشترکی تلاش می کنند، مانند یک انسان تنها که به حریمش وارد شده اند نیست.
بلکه برای آنها اتفاق دیگری رخ می دهد.

هر چه تراکم افراد، در آن گروه افزایش یابد، حریم شخصی هر فرد، کمتر و کمتر می شود و نتیجتاً منجر به خشونت و اغتشاش می گردد.
پلیس با استفاده از این آگاهی، سعی می کند جمعیت را پراکنده کند تا حریم شخصی هر فرد را مجدداً به او بازگرداند و باعث آرامش او شود.
در سال های اخیر، دولت ها و شهر سازان به تأثیر پروژه های مسکن پر تراکم، در محدود کردن حریم شخصی افراد پی برده اند.

نتایج اثر زندگی کردن در اماکن پر تراکم و پر جمعیت، در مطالعات انجام شده بر روی جمعیت آهوهای ساکن در «جزیره جیمز» نشان داده است با وجود غذا و آب کافب برای آهوها و اینکه هیچگونه تهدیدی از سوی جانوران دیگر و یا بیماری ها متوجه آنها نبود، باز از بین می رفتند.
از مطالعاتی که بر روی موش ها و خرگوش ها انجام شد نیز نتایج مشابهی به دست آمد.

تحقیقات بیشتر در این زمینه، نشان داد  علت مرگ آهوها ترشح بیش از حد غده های آدرنالین است.
این ترشح به علت تراکم جمعیت و محرومیت آنها از حریم شخصی شان می باشد.
غده های آدرنالین، نقش مهمی در توازن رشد، زاد و ولد و مقاومت بدن ایفا می کنند.چ

بنابراین تراکم جمعیت، باعث واکنش بیولوژیکی در آهوها شده و عوامل دیگر مانند گرسنگی، بیماری و یا حمله جانوران تأثیر نداشتند.
با در نظر گرفتن آنچه گفته شد، دیگر تصور اینکه چرا در مناطق پر تراکم و پر جمعیت، میزان جنایات و خشونت ها بالاست، مشکل نیست.
بازپرسان پلیس از روش وارد شدن به حریم، برای درهم شکستن مقاومت مجرمین، استفاده می کنند.

آنها مجرم را بر روی صندلی بدون دسته و ثابت، در فضای خالی یک اتاق قرار می دهند.
در حین بازجویی، مکرر به حریم ها، اغلب در مدت زمان کوتاهی، منجر به درهم شکستن مقاومت مجرم می شود.
مدیران نیز از این روش برای جمع آوری اطلاعات از زیردستانی که ممکن است چیزی را مخفی کرده باشند استفاده می کنند.
اما برای یک فروشنده، به کار بردن این روش در برخورد با مشتری، احمقانه است…

مقاله زبان بدن ۲ (چگونگی کاربرد محدوده حریم ها) را چگونه ارزیابی می کنید؟
لطفا برایمان بنویسید.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *