loading

پیشگیری از ابتلا به آلزایمر

پیشگیری از ابتلا به آلزایمر

پیشگیری از ابتلا به آلزایمر


پیشگیری از ابتلا به آلزایمر

هدف ما در این مقاله، معرفی درمان های آلزایمر نیست، بلکه، هدف ما صحبت در مورد عصب شناسی آلزایمر است. پیشگیری از ابتلا به آلزایمر یکی از مهمترین دغدغه افراد در دنیای مدرن است.
در تصویر، دو نورون را می بینید که از یکدیگر منفصل شده اند.
این محدوه قرمز رنگ که به وسیله خط قرمزی مشخص شده است، سینپس(Synapse) نام دارد.
سینپس ها، محل آزاد شدن پیام های عصبی هستند.
محلی که سیگنال ها مخابره می شوند و ارتباطات صورت می گیرد.
جایی که به فکر کردن، احساس، شنیدن، خواستن، دیدن و به یاد آوردن از طریق آن ممکن می شود.

پیشگیری از ابتلا به آلزایمر

پیشگیری از ابتلا به آلزایمر

آلزایمر چگونه اتفاق می افتد؟

سینپس ها همچنین همان جایی هستند که آلزایمر در آن اتفاق می افتد.
بیایید بر روی سینپس ها زوم کنیم.
در زمان گرفتن اطلاعات، علاوه بر آزاد کردن پیام های عصبی در سینپس نورون هاپپتایدهای کوچکی به نام آمیلوید بتا نیز آزاد می کنند.
معمولا امیلوید بتا از طریق مایکروگلیا که سلول های نگهبن مغز ما هستند از بدن متابولیزه می شوند.

بسیاری از عصب شناسان معتقدند که بیماری زمانی به وجود می آید که امیلوید بتا در مغز انباشته می شود.
یا مقدار زیادی از این مواد تولید می شود و یا به صورت مناسبی این مواد زدوده نمی شوند، علت هر چه که باشد نتیجه یکی است.
سینپس ها از امیلوید بتا انباشته می شوند.
زمانی که این اتفاق م افتد، سینپس ها این ماده را متراکم کرده و به خود جذب می کنند که به آن جرم امیلوید مغز می گویند.

ممکن است همین پروسه در افراد بالای ۴۰ سالی که در حال حاضر در این جمع حاضر هستند نیز صورت گیرد.
چرا که این بیماری در حال حاضر هیچ نشانه ای ندارد، شما نه در شناخت، نه در سخن گفتن و نه در حافظه تان هیچ نقصی را احساس نمی کنید. محققان تخمین می زنند که ۱۵ الی ۲۰ سال طول می کشد تا جرم امیلوید در مغز متراکم و انباشته شود.
پس از ۱۵ یا ۲۰ سال، نشانه هایی از این بیماری در فرد ظاهر می شود.

زوال حافظه قبل از ظاهر شدن علائم بیماری چگونه است؟

قبل از رسیدن به اوج بیماری، زوال در حافظه شامل چیزهایی از این قبیل خواهد بود: «برای چی اومده بودم این اتاق؟»، «اسمش چی بود؟»، «کلیدهام رو کجا گذاشتم؟»
جا نخورید، می دونم که نصف این جمعیت حتما در ۲۴ ساعت گذشته یکی از این وضعیت ها رو تجربه کردن.
چرا که همه این ها، نوع نرمال فراموشی هستند.
می خواهم بگویم، این مثال ها ممکن است ربطی به حافظه شما نداشته باشد، شاید مثلا کلا توجه نکرده اید که کلید هایتان را کجا می گذارید.

می خواهم بگویم، آلزایمر و تغییرات در حافظه ، شناخت و تکلمتان بسیار متفاوت تر است.
در مراحل پیشرفته این بیماری، به جای اینکه کلیدها را روی اپن، کنار میز و یا تو جیبتان پیدا کنید، آن ها را از داخل یخچال پیدا خواهید کرد.

وقتی جرم های اکیمیلوید انباشته می شوند چه اتفاقی می افتد؟

سلول های نگهبان مایکروگلیا، فعالیتشان بیش از اندازه شده و باعث ایجاد التهاب و آسیب های سلولی می شود.
چنین می پنداریم که آن ها باید در آنی که این مواد تولید می شوند شروع به تمیزکاری کنند ولی معمولا چنین نیست.
در مراحل میانی آلزایمر، التهاب های شدید و توده ها را داریم. گویی در سینپس ها جنگی رخ داده باشد، تمام این مراحل به مرگ سلول های مغزی می انجامد.

 اگر شما یک متخصص بودید و می خواستید این بیماری را درمان کنید، در کدام مرحله وارد عمل می شدید؟

بسیاری از متخصصان ساده ترین راه حل را پیشنهاد می کنند: مانع از انباشته شدن جرم امیولید شوید.
این بدین معنی است که یافته های علم دارویی،بیشتر در زمینه پیشگیری، حذف کردن و یا کاستن میزان انباشت جرم امیولید است.
بنابراین، درمان آلزایمر بیشتر بر پایه داروهای پیشگیرنده است.

ما قبل از جا گذاشتن کلیدها در یخچال شروع به مصرف این داروها خواهیم کرد، پس نشانه های بیماری در فرد ظاهر شده است و این یعنی دیگر دیر شده است.
به عبارتی، آلزایمر مثل کبریتی است که جنگلی را به آتش کشیده است.
پس از سوختن و آتش گرفتن محیط، دیگر خاموش کردن کبریت معنایی ندارد. کبریت را باید قبل از به آتش کشیدن جنگل خاموش می کردید.

تغییر سبک زندگی جهت پیشگیری از ابتلا به آلزایمر

این یافته های علم پزشکی می تواند برای ما به منزله خبر بسیار خوبی باشد.
می توانیم به سادگی با تغییر نوع زندگی خود، از این انباشت شدن جلوگیری کنیم.
برای پیشگیری از ابتلا به آلزایمر تغییر سبک زندگی ضروری است.

آیا من مستعد ابتلا به آلزایمر هستم؟

بیایید احتمال گرفتار شدنتان به آلزایمر را در یک کفه ترازو بگذاریم.
بیایید تصور کنیم که شما ۵۰ سال دارید.
پس مقداری جرم امیلوید را هم اکنون در مغز خود دارید.

کفه ترازو کمی پایین تر خواهد آمد، حال بیایید نگاهی به در ان ای هایتان داشته باشیم.
همه ما ژن هایی را از پدر و مادرمان به ارث برده ایم.
برخی از این ژن ها، ریسک ابتلا را بیشتر می کنند و برخی دیگر کمتر.
ژن هایی که به ارث می بریم، تاثیر کمتری در تکان خوردن ترازو دارند.
شما می توانید این ژن های مخرب را در خود داشته باشید ولی همچنان به آلزایمر مبتلا نشوید.
پس دی ان ای تاثیر چندانی در ابتلا به آلزایمر ندارد.

پس چه کاری برای جلوگیری از ابتلا به آلزایمر می توان انجام داد؟

ما تاثیری در ژن ها و یا بالا رفتن طبیعی سن نداریم.
می توانیم با کنترل خواب، آلزایمر را مهار کنیم.
در زمان خواب، یاخته های گلیال و مایع مغزی نخاعی مواد انباشته شده در سینپس های مغز را شست و شو می دهند.
خواب سنگین، همانند نیرویی برای پاکسازی مغز است.

اما وقتی کمتر می خوابید چه اتفاقی می افتد؟

بسیاری از متخصصان معتقدند که وقتی بهداشت خواب را رعایت نمی کنیم، ریسک ابتلا به آلزایمر را در خود افزایش می دهیم.
تنها یک شب محرومیت از خواب امیلوید بتا را در مغز افزایش می دهد و انباشته شدن امیلوید باعث منقطع و کم کیفیت تر شدن خواب می گردد و در نتیجه این دور باطل سبب می شود تا انباشت امولوید بیشتر و بیشتر شود.

نکته دیگر، سلامت قلبی و عروقی است.
فشار خون بالا، دیابت، سیگار و استعمال دخانیات، کلسترول بالا همه سبب بالا رفتن ریسک و پیشرفت بیماری آلزایمر می شود.
مطالعات نشان می دهد که ۸۰ درصد افرادی که به آلزایمر مبتلا هستند، از بیماری های قلبی و عروقی نیز رنج می برند.

بسیاری از مطالعات ثابت کرده اند که ورزش های ایروبیک از میزان امولوید بتا در بدن می کاهند.

بیایید تصور کنیم که هیچ یک از موارد بالا را برای پیشگیری از آلزایمر انجام نداده اید و الان ۶۵ سال دارید.
بیمار آلزایمری در خانواده شما قبلا وجود داشته است پس می تواند این بیماری در شما ارثی نیز باشد.
بیکن و مواد غذایی چرب را دوست دارید و تا کسی دنبالتان نکند نمی دوید. در این مواقع، بایست نشانه های بیماری در شما ظاهر شده باشد.

باز مورد دیگری هست که با انجام آن از سلامتی تان محافظت کنید.
این کار، مربوط به انعظاف پذیری عصبی است.
تجربه بیماری آلزایمر در نتیجه از دست دادن سینپس ها است.
مغز معمولی دارای صدها تریلیون سینپس می باشد.

این میزان ایستا نیست، چرا که در هر لحظه سینوپس هایی را به دست آورده و سینوپس های دیگری را نیز به خاطر پروسه انعطاف پذیری عصبی دست می دهیم.
هر موقع که چیز جدیدی یاد میگیریم، روابط عصبی جدیدی را به وجود آورده و تقویت می کنیم.
حتی اگر روزی به بیماری آلزایمر مبتلا شدید، علائم به معنی مرگ نیست. زندگی کنید.
حافظه عاطفی خود را از دست نخواهید داد.
هنوز قادر خواهید بود که لذت و عشق را بفهمید.
چیزی که ۵ دقیقه قبل گفتم را فراموش نخواهید کرد و شما خیلی بیشتر از آنچه که به یاد می آورید هستید.

پیشگیری از ابتلا به آلزایمر و رشد سلول های مغزی جدید
از سخنرانی Sandrine Thuret

تندخوانی و تقویت حافظهدسته‌بندی نشده

آلزایمرپیشگیری از آلزایمرتقویت حافظهفراموشی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *