اضطراب فراگیر

اضطراب فراگیر

اضطراب فراگیر


اضطراب فراگیر

اگر شما هم جزو افرادی هستید که دائما نگران وقایع و اتفاقات مختلف هستید و روز خود را با دلواپسی شروع می کنید، باید گفت احتمالا دچار سندرم اضطراب فراگیر شده اید.
اما اضطراب فراگیر چیست و چه علائمی دارد؟
آیا تفاوتی بین این نوع اضطراب و اضطراب عادی وجود دارد؟
آیا می توان امید به درمان این اختلال داشت؟
برای پاسخگویی به این سوالات و آشنایی بیشتر با اختلال اضطراب فراگیر، کافی است مقاله پیش روی ما را مطالعه کنید.

اضطراب فراگیر چیست؟

اضطراب فراگیر با نام علمی GAD، نوعی اختلال اضطرابی است که با نگرانی بیش از حد و نامعقول در مورد اتفاقات روزمره و معمول زندگی تعریف می شود.
در این نوع اختلال، فرد مبتلا دائما احساس نگرانی دارد، در حدی که قادر به انجام فعالیت های روزانه خود نیست و در تحصیل و انجام وظایف شغلی نیز دچار مشکل می شود.

هرچند زندگی در میان خبرهای گوناگون منفی مانند اقتصاد ناپایدار، کاهش ارزش پول ملی، از بین رفتن امنیت شغلی و افزایش خشونت خانگی با واکنش طبیعی بدن که احساس نگرانی و اضطراب است روبرو می شود، اما این احساس نباید به طور همیشگی با ما همراه باشد.
متاسفانه حدودا ۵ درصد از مردم روز خود را با این احساس شروع می کنند.

در این میان، زنان ۲ برابر بیشتر از مردان از اختلال اضطراب فراگیر رنج می برند.
خوشبختانه تاکنون خبری از ابتلای کودکان به این بیماری گزارش نشده است.
نوجوانان نیز تنها ۰.۹ درصد از مبتلایان را تشکیل می دهند.

تحقیقات انجام شده نشان می دهد سن شروع این بیماری از ۳۰ سالگی می باشد و هرچه سن افراد بالا می رود خطر احتمال ابتلا به این اختلال نیز بالاتر می رود.
بررسی های جامعه آماری نشان می دهد بیشترین تعداد مبتلایان در میان افراد گروه سنی ۴۵ تا ۶۵ بوده است.

چگونه اضطراب عادی را از اضطراب فراگیر تشخیص دهیم؟

اولین نشانه ابتلا به اختلال اضطراب فراگیر این است که افراد مبتلا حداقل به مدت ۶ ماه از حس اضطراب و دلواپسی به طور مداوم رنج می برند.
این نوع نگرانی ها بدون دلیل به وجود می آیند و باعث می شوند در بیشتر زمان بیداری خود، احساس نگرانی داشته باشید و در زمان خواب نیز دچار اختلال در خواب شوید.
نگرانی از یک موضوع به موضوع دیگر قابل تغییر است و زمانی رخ می دهد که هیچ مشکلی در اطرافتان وجود ندارد.

در اغلب موارد افراد مبتلا در مورد نگرانی شان با اطرافیانشان صحبت می کنند اما دلگرمی دادن اطرافیان هم تاثیری در بهبود احساسات فرد ایجاد نمی کند.
خستگی مزمن و تمرکز ضعیف نیز در کنار بی قراری از علائم ابتلا به سندرم اضطراب فراگیر می باشد.
متاسفانه بروز این علائم در طولانی مدت باعث به وجود آمدن مشکلات جسمی دیگری مانند سردردهای میگرنی، تعریق زیاد و ناراحتی دستگاه گوارش علی الخصوص ناراحتی معده ، اسهال یا سندرم روده تحریک پذیر می گردد.

عوالل تشدید اضطراب فراگیر

  1.  ژنتیک: عوامل ژنتیکی و سابقه خانوادگی که در ژن ثبت و ضبط شده اند باعث تشدید اضطراب سطحی و تبدیل آن به اختلال اضطراب فراگیر می شود.
  2.  شخصیت خود فرد: واکنش شخصیت های مختلف نسبت به این مشکل بسیار متفاوت می باشد. افراد ترسو و عصبی و به طور کلی افرادی که خلق و خوی آن ها مبتنی بر احساسات منفی است در مقابل این سندرم واکنش تندتری نشان می دهند و دچار درگیری های جدی تری می شوند.
  3.  فعل و انفعالات مغز: اضطراب فراگیر باعث به وجود امدن عملکرد غیرطبیعی در فعالیت سلول های عصبی، اختلال در نحوه پیام رسانی این سلول ها، و برهم زدن ارتباط بین بخش های مختلف بدن ومغز (مخصوصا بخش احساسی آن) می گردد.
    به عبارتی دیگر، اضطراب زمانی تشدید می شود که مسیرهایی که وظیفه ایجاد ارتباط عصبی را بر عهده دارند عملکرد درستی نداشته باشند و واکنش های شیمیایی این بخش دچار اختلال گردد.
  4. اختلالات تیروئید: پرکاری تیروئید باعث بالا رفتن تپش قلب و به وجود آمدن احساس وحشت زدگی و یا اضطراب می گردد.

روش تشخیص اضطراب فراگیر

در صورتی که به مدت ۶ ماه دچار علائم اضطرابی گشته اید، به طوری که در زندگی عادی دچار اختلال و مشکلات جدی شده اید حتما به پزشک مراجعه کنید.
پیگیری این وضعیت توسط یک متخصص بهداشت روان و یا پزشک بالینی، و از طریق انجام آزمایشات و معاینات پزشکی به تشخیص صحیح و به موقع این بیماری کمک خواهد کرد.
هر چند ممکن است برای اطمینان بیشتراز شما درخواست کنند قبل از انجام آزمایشات بالینی تشخیص سندرم اضطراب فراگیر، با مراجعه به پزشک عمومی از نبود سایر بیماری های جسمی یا فیزیکی اطمینان حاصل کنید.

درنهایت قائده تعیین کننده تشخیص ابتلا به این بیماری مقایسه حالات روحی فرد با یک شخص عادی است.
متخصص یا پزشک با مقایسه حالات روحی شخص با افراد عادی درمی یابد که آیا اضطراب شخص همانند اضطراب سایر افراد است یا از میزان و شدت بیشتری برخوردار است.

آیا اختلال اضطراب فراگیر قابل درمان است؟

خوشبختانه این بیماری فراگیر با کمک روش های دارویی، شناختی-رفتاری و موسیقی درمانی قابل درمان و بهبودی است.
در روش های دارویی از داروهای ضد اضطراب و ضد افسردگی استفاده می شود که در این بخش به جزئیات آن می پردازیم:

داروهای ضد اضطراب

همان طور که می دانید داروهای بسیار زیادی برای کنترل اضطراب و کاهش علائم آن وجود دارند که معروف ترین آن بنزودیازپین ها می باشند.
این دارو و داروهایی که در زیر مجموعه آن قرار می گیرند، برای درمان بیماری صرع، حملات پانیک، اختلالات خواب و اضطراب استفاده می گردد.
اما به دلیل اعتیادآور بودن و عادت زودهنگام بدن به مصرف آن، تجویز آن بسیار کوتاه مدت می باشد.

معروف ترین دارو ها از این زیر مجموعه، زاناکس، والیوم، و آتی.ان می باشند.
داروهای دیگری چون آلپارازولام، کلونازپام (کلونوپین) و لورازپام (آتیوان)به عنوان داروهای ضد اضطراب شناخته شده در درمان این بیماری کاربرد دارند.

داروهای ضد افسردگی

از میان داروهای ضد افسردگی می توان ازبوسپیرون، سیتالوپرام، اسکیتالوپرام (لکساپرو)، فلووکسامین، پاروکستین، ونلافاکسین و دولوکستین نام برد.
این داروها با تاثیرگذاری بر روی عملکرد مغز برای کاهش علائم اضطراب فراگیر به مدت کوتاه بسیار مفید می باشند.
همچنین مصرف آنتی هیستامین ها (مانند هیدروکسیزین) و بتا بلاکرها (مانند پروپرانولول) در موارد خفیف می توانند به کاهش اضطراب و بهبود عملکرد مغز کمک کنند.

درمان شناختی-رفتاری

درمان شناختی-رفتاری یک نوع روان-درمانی است که به عنوان خط مقدم درمانی غیر دارویی اختلال اضطراب فراگیر شناخته می شود.
در این روش درمانی با تحلیل افکارهای واقع بینانه تر، به بیماران کمک می شود از افکار اضطراب زا و منفی دور شوند و بتوانند بخشی از اضطراب خود را آگاهانه کنترل کنند.
برای رسیدن به این امر کافی است فرد مبتلا الگوهای فکری و رفتاری که منجر به ایجاد احساسات منفی و استرس زا می شود را تشخیص دهد و بتواند در ادامه در تغییر آن ها بکوشد.

به عبارتی دیگر در این درمان، تاکید اساسی بر روی تغییر نظام فکری و باورهای فرد است که منجر به درک اشتباه از شرایط محیط و اختلال در سوگیری می گردد.
به این معنی که مغز این افراد، وقایع و موقعیت ها را بر اساس فیلترهای منفی و غلط خود، تحریف و پردازش می کند.
لذا در صورت تغییر بینش و جهان بینی، فرد مبتلا می تواند بهبودی واکنش مغز و روان خود را به دست آورد.
همچنین در این روش آموزش تمرکز بر روی افکار مثبت، بهبود شخصیت فردی از طریق مطالعه و گذراندن کارگاه های مختلف، انجام تکنیک های آرامش بخش و حتی یافتن تکنیک های منحصر به فرد مورد توجه قرار می گیرد.

موسیقی درمانی

با وجود درمان های بسیار زیاد و داروهای متنوع ضد افسردگی و ضد اضطراب که برای درمان اختلال اضطراب فراگیر تجویز می شوند، ۵۰ درصد از مبتلایان گزارش داده اند بعد از گذراندن تمامی مراحل درمان همچنان نشانه هایی از این بیماری را به صورت روزانه شاهد هستند.
بنابراین پزشکان به فکر کشف راه های جدیدی برای درمان این اختلال افتادند.

جدیدترین تحقیقات در دانشگاه مکزیک منتهی به کشف روشی جدید برای بهبود و درمان اختلال اضطراب فراگیر شده است.
این تحقیق که در سال ۲۰۱۵ و در موسسه ملی روانپزشکی رامون دلا فوئنت مونیز انجام گرفت، ۷ بیمار را در طول ۱۲ جلسه ۲ ساعته مورد بررسی و مطالعه قرارداد.

نتایج آماری به دست آمده از آزمون آماری ویلکاکسون این تحقیق نشان داد افرادی که در معرض موسیقی درمانی قرار می گیرند با کاهش احساس اضطراب و افسردگی روبرو بوده اند.
مطالعات قبل تر نیز نشان داده بود موسیقی اثرات مثبتی در از بین بردن موقت علائم بیماری هایی مانند آسم، سرطان، برخی بیماری های تنفسی، اسکیزوفرنی، اختلالات خواب و حتی کاهش استرس قبل از عمل جراحی دارد.

طب ایرانی هم حرفی برای گفتن دارد

گل ساعتی گیاهیست با خواص ضد اضطرابی که در طب سنتی بسیار مورد استفاده قرار می گیرد.
در سال های اخیر و در دانشگاه تهران، تحقیق بالینی جدیدی بر روی بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر انجام گرفته و به بررسی اثرات استفاده از این گیاه بر درمان اختلال اضطراب فراگیر پرداخته است.
در این تحقیق ۴ هفته ای، ۳۶ بیمار مبتلا به این اختلال به دو گروه تقسیم شده و بر اساس مقیاس سنجش همیلتون مورد ارزیابی قرار گرفتند.
اعضای یک گروه روزانه ۴۵ قطره گل ساعتی به همراه قرص دارونما دریافت کردند.
درحالی که گروه دیگر روزانه تنها ۳۰ میلی گرم قطره دارونما و قرص اگزازپام در اختیار داشتند.
در انتهای دوره ۴ هفته ای مشخص شد عصاره گیاه گل ساعتی به اندازه قرص اگزازپام در روند درمان این اختلال تاثیرگزار است.

همچنین افرادی که قرص اگزازپام دریافت کرده بودند بروز مشکلات جانبی و اختلال در عملکرد شغلی در گزارش خود داشتند.
لذا این تحقیق عنوان کرد بنا به عوارض مصرف داروهای شیمیایی مانند اگزازپام، مصرف عصاره گیاه گل ساعتی می تواند جایگزین بسیار خوبی برای درمان های رایج باشد.

سخن آخر

از آنجایی که بیماران مبتلا به این اختلال عادت به داشتن احساس نگرانی و اضطراب دارند،ممکن است در روند درمان نیز نگران نتیجه گیری باشند.
برخی نیز فکر می کنند مشکلشان به قدری حاد است که هیچ چیز نمی تواند به بهبودش کمک کند.
اما تمام این نگرانی ها بیهوده است.

این فرار و اضطراب نه تنها مشکل را درمان نمی کند، بلکه باعث تشدید شدن آن هم می شود.
زیرا به طور طبیعی فرار از وقایع باعث بیشتر شدن احساس ترس می شود و به قول ضرب المثل معروف فارسی: در بلا بودن به از بیم بلاست.
حتی بدحال ترین بیماران هم توانسته اند این اختلال را پشت سد بگذارند و با یک چشم انداز واقعی تر به تماشای زندگی بپردازند.
پس نگران نباشید و همین امروز نسبت به انجام این تحول اقدام کنید.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *